تبلیغات
باغ بی برگی - مطالب دی 1386
فال شب یلدا

بجان او که گرم دسترس به جان بودی          کمینه پیشکش بندگانش آن بودی
بگفتمی که بها چیست خاک پایش را          اگر حیات گرانمایـه جاودان بــودی
به بندگــی قدش سرو معتـرف گشتــی          گرش چو سوسن آزاده ده زبان بودی
بخـواب نیز نمی بینمش چه جای وصال          چو این نبود و ندیدیم باری آن بودی
اگـــر دلــم نشـدی پای بنـــد طــــره او          کیش قرار در این تیره خاکدان بودی
بـرخ چو مهر فلک بی نظیــر آفاقست          بدل دریغ که یک ذره مهربان بودی
در آمــدی ز درم کاشکی چو لعمـه نــور          که بر دو دیده ما حکم او روان بودی
ز پرده ناله حافظ برون کی افتادی
اگر نه همدم مرغان صبح خوان بودی