تبلیغات
باغ بی برگی - سخنی از دل
سخنی از دل

اگه همه ما قرار بود درباره کسی که دوستش داریم بنویسیم، فکر میکردید چند صفحه رو سیاه میکردیم؟

و اگه قرار بود هر روز مطلبی درباره احساس و عشقمون بنویسیم تا چه مدتی میتونستیم مطالب غیرتکراری بنویسیم؟

چرا بعضی از ما به کسی که دوستش داریم میگیم یه دنیا حرف داریم که باید بهش بگیم؟ اگه قرار باشه همه اونهارو بنویسیم بیشتر از چند صفحه میتونیم بنویسیم؟

بعضی وقتها عشق یک نفر اونقدر رو دل آدم سنگینی میکنه که آدم فکر میکنه یه دنیا رو تو دل خودش جا داده.

در حقیقت ما یه دنیا حرف نداریم، ما یه دل پر از احساس داریم.

اگه قرار بود احساس خودمون رو هر روز مینوشتیم شاید هر روز مینوشتیم " دوستت دارم" و کسانی که عشقی تو دلشون دارن میدونن که این جمله هرگز تکراری نمیشه و هر بار شنیدنش (یا بهتر بگم فهمیدنش) حتی از خوندن یه کتاب حرفهای عاشقانه ارزش بیشتری داره.

به نظرم خوشبختی یعنی اینکه بدونی یه نفر دوستت داره و شیرینترین لحظهها زمانیست که میشنوی که بهت میگه: " دوستت دارم"